Sub banderio cruciatae —Władysław III Jagiellończyk jako średniowieczny rycerz idealny. Wizerunek władcy na podstawie Roczników Jana Długosza - Szwedo, Patrycja (Średniowiecze Polskie i Powszechne, 2017)
Celem artykułu jest opisanie portretu Władysława III Jagiełły zawartego w Rocznikach Jana Długosza jako literackiej kreacji kronikarza. Została ona stworzona na potrzeby polemiki z antyjagiellońską propagandą dworu habsburskiego, utrwalaną zwłaszcza przez sekretarza Fryderyka II - Eneę Silvio Piccolominiego. Portret władcy został stworzony z wykorzystaniem różnych schematów narracyjnych i stanowi dość spójny obraz ideału rycerza, krzyżowca, męczennika i obrońcy Europy. Pisząc o wydarzeniach, które miały miejsce po wstąpieniu Władysława na tron węgierski w 1440 roku, Długosz utrzymywał, że Władysław kierował się wyłącznie chęcią obrony wiary chrześcijańskiej przed Turkami. W tym celu Długosz silnie nawiązywał do średniowiecznej tradycji i kultury rycerskiej, jednocześnie utrwalając literackie przedstawienia barbarzyńskich pogan. Przyjmując wrogą postawę wobec innych kultur, opowiadał się za dalszą koniecznością walki z nimi, podkreślając znaczenie ofiary Władysława w obronie wiary chrześcijańskiej. Z kolei skonstruowany przez Długosza portret Władysława utrwalił się w historiografii i literaturze oraz funkcjonuje w naszej kulturze do dziś.