Nowe źródła do kwestii datacji objęcia rządów na Rusi przez Władysława Opolczyka - Tęgowski, Jan (Średniowiecze Polskie i Powszechne, 2009)
Jak dotąd w historiografii twierdzi się, że Władysław Opolczyk przejął władzę na Rusi Czerwonej w 1372 roku. Źródła te pochodzą z dokumentu opublikowanego przez Ludwika Węgierskiego, króla Węgier i Polski, w Bratysławie 10 października 1372 roku, w którym władca przywrócił stanowisko gubernatora w Królestwie Ruskim księciu opolskiemu. J. Krochmal jako jedyny przesunął początek jego panowania na Rusi na koniec 1371 roku, opierając się na dokumencie księcia wydanym w Przemyślu 7 grudnia 1371 roku. Wątpliwości co do samej hipotezy wyraził S.A. Sroka, który uznał dokument znany jedynie w formie kopii za błąd kopiarki. Kolejnym badaczem, który poruszył kwestię przesunięcia daty rozpoczęcia panowania Władysława Opolczyka na Rusi, był Jerzy Horwat. Publikując dokument Witka z Groszowic, starosty opolskiego, z 19 maja 1371 roku, zwrócił uwagę na tytuły księcia opolskiego, w których pojawiła się nazwa dominus Russiae. Autor dodał jeszcze jedno źródło, tj. oryginalny list Władysława Opolczyka, opublikowany we Lwowie 7 listopada 1371 roku, w którym tytułował się dux Oppoliensis, Welunensis et dominus Russiae. Te trzy dokumenty razem rozstrzygają powyższą kwestię, dowodząc, że Ruś Czerwona została przekazana Władysławowi Opolczykowi 19 maja 1371 roku, co sformalizowano dopiero w 1372 roku, gdy król opublikował omawiany dokument. Dotychczas akt przekazania Rusi Władysławowi Opolczykowi był postrzegany przede wszystkim jako forma nagrody po utracie przez niego stanowiska palatyna na Węgrzech. Autor artykułu twierdzi, że powodem była próba ochrony rosyjskich terytoriów przed Łotyszami. Powiązuje to z zajęciem przez Kiejstuta i Lubarta ziem w Włodzimierzu wkrótce po śmierci Kazimierza Wielkiego późną jesienią 1370 roku.