Raciborzanie w Krakowie w XIV wieku. Kryterium imienne w badaniach nad narodowością mieszczan napływowych - Rajman, Jerzy (Średniowiecze Polskie i Powszechne, 2010)
Artykuł opisuje historię mieszczańskich rodzin w XIV-wiecznym Krakowie, wywodzących się z Raciborza, które pielęgnowały tradycję swojego pochodzenia poprzez systematyczne zapisywanie swoich nazwisk w sposób charakterystyczny dla Raciborza. Podstawę źródłową stanowią krakowskie księgi miejscowe, prowadzone systematycznie od 1300 roku, choć najstarszy zapis pochodzi z 1289 roku, księgi sądowe z drugiej połowy XIV wieku oraz dokumenty o różnym pochodzeniu. Najstarszym przedstawicielem mieszkańców Raciborza w Krakowie był Herman z Raciborza, który na początku XIV wieku wielokrotnie pełnił funkcję radnego Krakowa, był przeciwnikiem rządów Władysława Łokietka, jednym z głównych inicjatorów buntu w 1311 roku. Autor analizuje historię rodziny Hermana oraz rozważa możliwość identyfikacji rodziny Aleksego z Raciborza, radnego miejskiego z drugiej połowy XIV wieku. Przedstawia również rolę innych rodzin z Raciborza, zwłaszcza tych wywodzących się od Fryderyka i Fryczka. Autor zajął również stanowisko w sprawie powszechnie znanej opinii w literaturze, że Herman z Raciborza i inni, a także większość mieszczan z Krakowa w XIV wieku byli Niemcami. Nie kwestionując tego, że mówili po niemiecku, podkreśla, że zarówno w Raciborzu, jak i Krakowie używano języka polskiego, niemieckiego i czeskiego.