Chebdowie herbu Stary Koń, dziedzice Tropia i Tęgoborzy. Z dziejów małopolskiej rodziny rycerskiej XIV—XVI stulecia - Wróblewski, Sławomir (Średniowiecze Polskie i Powszechne, 2014)
Artykuł przedstawia ród Chebdów herbu Stary Koń, który zamieszkiwał od końca XIV w. północne tereny Sądecczyzny i do dziś pozostawał raczej na uboczu zainteresowania badaczy i historyków, a jednak ukazany został jako interesujący przykład rodu rycerskiego z terenu Małopolski. Autor podejmuje następujące zagadnienia: genealogię rodu Chebdów, ich majątek, a w szczególności kwestię pozyskiwania dóbr na Sądecczyźnie oraz mecenatu. Oprócz szczegółowych ustaleń, przytoczone i przeanalizowane źródła ilustrujące wyżej wymienione zagadnienia pozwalają na przedstawienie ogólnego obrazu omawianej w artykule rodziny. Początkowo na pierwszy plan wysuwa się pewien standardowy przykład realizacji poszczególnych średniowiecznych celów rycerskich, czyli tworzenie kompleksu majątkowego, posiadanie warownej rezydencji, a wreszcie patronat nad kościołami. Po tym czasie ten dobrze sytuowany ród rycerski - drobna szlachta typowa dla dawnej Rzeczypospolitej - ulega rozdrobnieniu i zubożeniu.