Traktat przymierza króla Eryka Pomorskiego i książąt Pomorza Zachodniego z zakonem krzyżackim w Prusach i Inflantach z 15 września 1423 roku - Simiński, Rafał (Średniowiecze Polskie i Powszechne, 2015)
Celem artykułu było ukazanie okoliczności podpisania traktatu pokojowego przez Eryka Pomorskiego, króla państw unii kalmarskiej, i książąt Pomorza Zachodniego z Krzyżakami w Prusach i Inflantach 15 września 1423 roku. Kwestia ta była analizowana w kontekście relacji władcy skandynawskiego z książętami pomorskimi i biskupem kamieńskim, a jednocześnie jako przejaw prób integracji księstw pomorskich pod przywództwem Eryka. Negocjacje w sprawie paktu rozpoczęto latem 1422 r., a zakończono rok później, podczas pomorskiego etapu podróży Eryka do Ziemi Świętej. Traktat przewidywał wzajemną pomoc wojskową w przypadku zagrożenia jednej ze stron. Traktat był skierowany bezpośrednio przeciwko Brandenburgii i pośrednio przeciwko Polsce, związanej traktatem z Fryderykiem I, margrabią von Zollern. Wzmacniał też pozycje księstw pomorskich i zakonu krzyżackiego wobec władcy brandenburskiego. Ostatecznie żadna ze stron nie wystawiła dokumentu ratyfikacyjnego, co jednak nie przeszkodziło w dalszej owocnej współpracy Krzyżaków z królem Erykiem w drugiej połowie lat dwudziestych XIV wieku.