Sztuka wikińska z Wolina - Stanisławski, Błażej (Średniowiecze Polskie i Powszechne, 2007)
Wolin, położony na południowym wybrzeżu Morza Bałtyckiego u ujścia Odry, był jednym z największych ośrodków handlowych średniowiecznej Europy, gdzie krzyżowały się główne szlaki handlowe. Jednym z najważniejszych kierunków powiązań kulturowych jego mieszkańców były społeczności skandynawskie. Wskazują na to liczne znaleziska, które można interpretować jako związane ze skandynawskim środowiskiem kulturowym. Dużą grupę tych znalezisk stanowią przedmioty zdobione zgodnie z kanonami sztuki wikingów i stylami Borre, Mammen i Ringerike, takie jak: rękojeści noży, ramki, małe rzeźby figurkowe, łyżki, szpilki. Prowadzone badania pozwalają postawić hipotezę, że wiele z nich mogło zostać wyprodukowanych w Wolinie przez skandynawskich rzemieślników i artystów. Ich produkcja była inspirowana tzw. sztuką zachodnich Wikingów, która rozwinęła się na Wyspach Brytyjskich i którą można rozpoznać dzięki jej cechom stylistycznym. Zabytki zdobione zgodnie z kanonami sztuki wikingów można znaleźć w Wolinie w bardzo krótkim okresie od lat 80. i 90. X wieku do pierwszej połowy III wieku. Stanowią one cenne źródło informacji o stosunkach kulturowych i działalności artystycznej tamtych czasów. Obrazy przedstawione w sztuce stanowią również źródło informacji o wierzeniach religijnych tamtych czasów.