Herman von Gleichen, który był biskupem Kamieńska w latach 1251–1289, od wielu lat przykuwa uwagę historyków. Dzieje się tak z powodu zróżnicowanych aspektów jego działalności. Obejmowała ona okres umacniania wpływów margrabiów brandenburskich na Pomorzu Zachodnim oraz roszczenia do zwierzchnictwa nad Pomorzem Środkowym i Wschodnim, wielokrotnie artykułowane przez dynastię Askańczyków. Herman objął urząd biskupa nie tylko dzięki pomyślnemu dla niego wyborowi przez kapitułę z Kamieńska, ale także dzięki swojemu pochodzeniu i politycznym powiązaniom z niemiecką partią współpracującą z niemieckim antykrólem Wilhelmem z Holandii. W skład samej partii wchodzili Askanowie z dynastii brandenburskiej, książęta z Brunszwiku, księżna saska i hrabia Anhalt. Ważnym czynnikiem wspierającym karierę Hermana von Gleichena były jego pochodzenie i powiązania rodzinne, a także duński król Eryk i jego otoczenie. Jednym z priorytetów polityki biskupa Hermana była jego chęć utrzymania odpowiednich stosunków z margrabiami brandenburskimi i sprzeciwianie się ich wpływowi na książąt zachodniopomorskich. Cel ten został zrealizowany za życia i panowania Warcisława III i Barnima I (ostatecznie do 1278 roku). W okresie panowania synów Barnima I, zwłaszcza najstarszego z nich, Bogusława IV (zm. 1309), polityka biskupów okazała się znacznie mniej skuteczna. Podejmował co najmniej kilka prób, aby uwolnić się spod władzy dynastii askańskiej z Brandenburga. Biskup z Kamieńska miał znacznie mniej pozytywne zdanie na temat autonomicznej polityki. Tomasz Kantzow, kronikarz z Pomorza z XVI wieku, oskarżył nawet Hermana von Gleichena o współpracę z brandenburskimi margrabiami, którzy byli wrogami Bogusława IV. Opinia kronikarska, przywoływana w świetle zachowanego materiału dyplomatycznego, wydaje się nie być całkowicie sprawiedliwa w ocenie całości działalności Hermanna von Gleichena, i może dotyczyć co najwyżej jej fragmentów.
English
Język Polski