Ziemia namysłowska, wchodząca w skład księstwa namysłowskiego, graniczyła z księstwem opolskim. W drugiej połowie XIV w. książęta opolscy trzykrotnie podejmowali próby przyłączenia części lub całości ziemi namysłowskiej i za każdym razem ponosili klęskę. W latach 1366-1369 nie byli w stanie utrzymać kontroli nad Byczyną, Wołczynem i Kluczborkiem, do czego zobowiązał ich Bolko II Mały, który z kolei otrzymał je od króla Kazimierza Wielkiego. Po śmierci Bolka, Ludwik brzeski podbił miasta i pokonał Władysława i Bolka III opolskiego pod Kluczborkiem, kiedy próbowali odzyskać kontrolę nad terytorium. Ponadto źródła wskazują, że w 1387 r. Władysławowi Opolczykowi nie udało się zabezpieczyć ziemi namysłowskiej, którą otrzymał od Wacława IV czeskiego. Dziesięć lat później, w 1397 r., jego trzej bratankowie: Jan Kropidło, Bolko IV i Bernard również ponieśli klęskę, gdy otrzymali w zastaw Namysłów od Wacława IV czeskiego. Książęta byli niepopularni wśród mieszczan, których nadal prześladowali w zemście za odmowę wjazdu do miasta i których obciążali kosztami gwarancji dla króla. W ten sposób książęta opolscy zostali zniweczeni w swoich dążeniach albo przez silniejszych przeciwników, albo przez wolę króla wspieranego przez mieszczan.