Artykuł stanowi szczegółowe sprawozdanie z interwencyjnych badań archeologicznych przeprowadzonych w 2015 roku wewnątrz kościoła św. Idziego w Krakowie, podjętych w związku z planowanym remontem oraz instalacją podposadzkowego ogrzewania. Prace badawcze objęły cztery sondaże zlokalizowane w obrębie nawy i przybudówki kościoła, a ich celem było nie tylko rozpoznanie stanu zachowania murów, lecz także weryfikacja hipotezy o istnieniu centralnego filara gotyckiego. Już w początkowej fazie badań odsłonięto fragment wielobocznej bazy filara, potwierdzając tym samym istnienie jednofilarowego układu architektonicznego, charakterystycznego dla XIV-wiecznych kościołów krakowskich. Odkrycie to pozwoliło przypisać kościół św. Idziego do grupy gotyckich świątyń związanych z kręgiem budowlanym Kazimierza Wielkiego. Dodatkowo, badania ujawniły użytkowy poziom brukowy sprzed wzniesienia obecnego kościoła, co może wskazywać na sakralny charakter tego terenu już wcześniej. Nie odnaleziono jednak jednoznacznych pozostałości wcześniejszej świątyni, choć brak typowych warstw osadniczych i ukształtowanie terenu sprzyjają takiej hipotezie. Wyniki badań pozwalają lepiej zrozumieć strukturę kościoła, jego przemiany na przestrzeni wieków oraz kontekst przestrzenny i funkcjonalny wcześniejszego założenia.
English
Język Polski