Obowiązujące aż do 1904 r. prawo złożenia weta przeciw wynikowi konklawe przysługiwało kardynałom, którzy wyłącznie w imieniu władców Hiszpanii, Francji i Austrii mogli zgłaszać protest zwany ekskluzywą. Celem rozważań jest jego analiza jako próby politycznego wpływu na wybór papieża – głowy Kościoła katolickiego – na przykładzie ostatniego użycia tego prawa w czasie konklawe z 1903 r. W pracy postawiono trzy zasadnicze pytania badawcze: 1. Czym było prawo ekskluzywy i kto mógł z niego korzystać? 2. Dlaczego Kościół pozwalał na ingerencję w wybór papieża? 3. W jaki sposób i dlaczego użyto tej możliwości w trakcie konklawe z 1903 r.? Odpowiedzi na te pytania pozwoliły wskazać, że zastosowanie prawa ekskluzywy w 1903 r. przez polskiego kardynała Jana Puzynę w imieniu cesarza Franciszka Józefa I uniemożliwiło wybór kardynała Mariana Rampolli del Tindaro na papieża, a więc stanowiło bezpośredni polityczny wpływ władcy na wybór głowy Kościoła.
English
Język Polski