Komunikacja dydaktyczna na lekcjach języka polskiego - Żydek-Bednarczuk, Urszula (Z Teorii i Praktyki Dydaktycznej Języka Polskiego, 1995)
W różnych badaniach dotyczących komunikacji między nauczycielem a uczniem pojawiają się takie terminy jak: „dyskurs”, „dialog”, „rozmowa”, „mowa”. W niniejszym artykule szczególną uwagę zwrócono na dyskurs, ponieważ zakłada on podmiotowe traktowanie ucznia. Sposób organizacji dyskursu może być zarówno formą naszej wiedzy, jak i narzędziem kontroli oraz poszerzania lub ograniczania różnych treści. Skuteczność i efektywność nauczania zależy od typu interakcji. Modyfikacja systemu interakcji według Flandersa w kontekście problematyki pytań dydaktycznych podczas lekcji języka polskiego ilustruje sytuację pytaniowo-odpowiedziową w procesie dydaktycznym. Analiza rzeczywistego materiału (nagrania lekcji, protokoły hospitacji, dokumentacja z praktyk studenckich) wskazuje, że w polskiej szkole mamy do czynienia z problemem „lawiny pytań nauczyciela” oraz „syndromem odpowiedzi ucznia”. Dominują pytania czysto faktograficzne, natomiast pytania problemowe i koncepcyjne występują najrzadziej. Rodzaje interakcji podczas lekcji determinują styl nauczania, który może mieć charakter dyrektywny, partnerski lub reaktywny.