Wyniki wyszukiwania

Czasopismo: Z Teorii i Praktyki Dydaktycznej Języka Polskiego

Dziecko w świecie języka. - Kraków, 2004 / Danuta Bula, Danuta Krzyżyk, Bernadeta Niesporek-Szamburska, Helena Synowiec. - Kraków 2004 [recenzja]

Krystyna Zabierowska

Język: PL | Data publikacji: 31-12-2005 | Abstrakt | s. 146-148

Dziecko w świecie języka. - Kraków, 2004 / Danuta Bula, Danuta Krzyżyk, Bernadeta Niesporek-Szamburska, Helena Synowiec. - Kraków 2004 [recenzja]

2005-12-31



Czasopismo: Z Teorii i Praktyki Dydaktycznej Języka Polskiego

Dwa różane teatry świata : polne liryki Joanny Papuzińskiej: "Zakwitają polne róże" i "Polnym różom zżółkną liście" 

Zofia Ożóg-Winiarska

Język: PL | Data publikacji: 31-12-2004 | Abstrakt | s. 20-29

Dwa wiersze Joanny Papuzińskiej tworzą dyptyk, a zarazem miniaturowy, refleksyjny tomik poetycki. Kompozycja cyklu, estetyka stylu i znaków, organizacja oraz filozofia przedstawionego świata zostały oparte na doświadczeniach dostępnych dziecku, zasadzie cykliczności natury, wegetatywnym porządku przyrody oraz cyklu życia i śmierci, który wyznacza ludzką egzystencję. Pierwszy z wierszy, radosny i optymistyczny, zaprasza dziecko w podróż, budzi jego ciekawość wobec świata i wywołuje uczucia afirmujące naturę oraz piękno istnienia. Drugi utwór zestawia deterministyczny obraz przemijania ze sferą wartości uniwersalnych, które tworzą dom i odtwarzają radość oraz nadzieję rodzinnego ogniska – podstawy istnienia człowieka i natury. Oba wiersze stanowią przykład pięknego, emocjonalnego i intelektualnego dyskursu aksjologicznego, który uwrażliwia dziecko na prawa i wartości istnienia. Jednocześnie wpisują się one w tradycję odniesień literackich i kulturowych.

2004-12-31



Czasopismo: Z Teorii i Praktyki Dydaktycznej Języka Polskiego

Dziecko romskie — członek społeczeństwa, uczeń, obywatel. Mniejszości etniczne w prawie i badaniach ankietowych

Diana Jagodzińska , Monika Pakura

Język: PL | Data publikacji: 31-12-2016 | Abstrakt | s. 61-78

Artykuł dotyczy normatywnych podstaw oraz społecznych stereotypów związanych z edukacją wielokulturową. Autorzy analizują akty prawne dotyczące mniejszości romskiej i konfrontują postulowany stan rzeczy z rzeczywistymi zachowaniami uczniów w szkole, badanymi za pomocą ankiet. Wyniki prowadzą do przedstawienia uwarunkowań edukacyjnych w szkole dwukulturowej oraz odpowiedzi na pytanie, czy pełna tolerancja wobec mniejszości etnicznych jest możliwa wśród polskich dzieci. W końcowej części artykułu zaproponowano rozwiązania do wdrożenia w szkołach, mające na celu poprawę warunków edukacyjnych Romów oraz ich wizerunku w społeczeństwie.

2016-12-31



Czasopismo: Z Teorii i Praktyki Dydaktycznej Języka Polskiego

Co o zespole Aspergera powinni wiedzieć nauczyciele poloniści

Danuta Krzyżyk

Język: PL | Data publikacji: 31-12-2013 | Abstrakt | s. 172-182

Autorka porusza problem trudności edukacyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem trudności językowych, z jakimi borykają się dzieci z zespołem Aspergera. Przedstawia podstawowe informacje na temat tego zaburzenia, kładąc nacisk na omówienie problemów komunikacyjnych oraz zaburzeń w rozwoju języka.
Wskazuje również, w jaki sposób nauczyciel języka polskiego powinien pracować z uczniem z zespołem Aspergera — uwzględniając jego specyficzne potrzeby, trudności w odbiorze i nadawaniu komunikatów, a także konieczność indywidualizacji metod nauczania i podejścia wychowawczego.

2013-12-31



Czasopismo: Z Teorii i Praktyki Dydaktycznej Języka Polskiego

Wokół rekonstrukcji stereotypu młodego : definiowanie "chłopca" i "chłopaka" przez młodzież gimnazjalną

Maria Wacławek

Język: PL | Data publikacji: 31-12-2012 | Abstrakt | s. 75-92

Artykuł stanowi przyczynek do rekonstrukcji językowego stereotypu młodego mężczyzny znajdującego się „pomiędzy” – niebędącego już dzieckiem, ale jeszcze nie dorosłym mężczyzną. Na podstawie analizy odpowiedzi z ankiety wypełnionej przez uczniów gimnazjum z południowej Polski, autorka artykułu ukazuje, jak młodzież rozumie znaczenie wyrazów chłopiec i chłopak, jakie cechy definicyjne uznaje za dystynktywne oraz jakich określeń używa, by zdefiniować rówieśnika.
Wyniki badań wskazują na swoistą deformację obrazu świata, przejawiającą się w subiektywizmie i niepełności. Wybór określonego członu nadrzędnego (człowiek, osoba, mężczyzna, płeć męska, nastolatek, kolega, sympatia) warunkował początkową kategoryzację i w dużym stopniu wpływał na (mniej lub bardziej świadomy) sąd właściwy dla nadawcy komunikatu.
Respondenci wyraźnie rozróżniali leksymy: chłopak jako „młody mężczyzna” oraz chłopiec jako „dziecko płci męskiej (młodsze od chłopaka)”. Osobę w swoim wieku określali najczęściej mianem chłopaka, unikając zdrobniale brzmiącego chłopca. Jednym z głównych elementów różnicujących była wskazywana w definicjach różnica wieku przypisywana obu określeniom.

2012-12-31



Czasopismo: Z Teorii i Praktyki Dydaktycznej Języka Polskiego

O wyobraźni uczniów — szkolne próby poetyzowania

Zofia Adamczykowa

Język: PL | Data publikacji: 31-12-2009 | Abstrakt | s. 63-75

Na początku autorka omawia rolę i typy aktywności w edukacji szkolnej oraz w komunikacji literackiej dzieci przedszkolnych i szkolnych. Następnie wskazuje na wielowymiarowe znaczenie zabawy w poetyzowanie, która pobudza i ćwiczy wyobraźnię, uwrażliwia estetycznie oraz wywołuje ekspresję twórczą. Tym samym wpływa na rozwój intelektualny i emocjonalny młodego człowieka.
Dziecko, z racji wrodzonych skłonności do fantazjowania, jawi się jako swego rodzaju „urodzony poeta” — co podkreślali wybitni twórcy, m.in. Julian Tuwim czy Jerzy Ficowski.
Teoretyczne rozważania autorka wspiera konkretnymi przykładami. Prezentuje i omawia próbki poetyckie dzieci i młodzieży, m.in. efekty pracy z „półwierszem” Wisławy Szymborskiej Muzeum oraz utwory szóstoklasistów inspirowane wierszem Zbigniewa Herberta Pudełko zwane wyobraźnią.
W ten sposób autorka potwierdza początkowe tezy artykułu dotyczące wychowawczej roli zabawy w poetyzowanie z dziećmi i młodzieżą.

2009-12-31



Czasopismo: Z Teorii i Praktyki Dydaktycznej Języka Polskiego

Dziecięce rozumienie wybranych nazw wartości

Anna Wileczek

Język: PL | Data publikacji: 19-04-2024 | Abstrakt | s. 1-15

Artykuł jest poświęcony analizie rozumienia wybranych nazw wartości społecznych (takich jak: przyjaźń, odpowiedzialność, uczciwość, szacunek i tolerancja) przez dzieci pięcioletnie. Materiał badawczy został pozyskany dzięki rozmowom z dziećmi, które ukończyły pięć lat. W badaniach wykorzystano także narzędzie z obszaru semantyki kognitywnej (definicja kognitywna). Wyniki wskazują, że pięciolatkowie – uczestnicy edukacji przedszkolnej – w większości rozpoznają podane wartości, a ich konceptualizacja i rekonstrukcja znaczeń opiera się na konotacjach będących odbiciem określonych interakcji społecznych. Fenomeny aksjologiczne nie są zwykle zinterioryzowane, są postrzegane w kategoriach ukonkretnionych cech przedmiotu, osób lub jakości interakcji, co jest typowe dla przejściowego okresu pomiędzy etapem przedkonwencjonalnym a konwencjonalnym. Dzieci tłumaczą świat z subiektywnego punktu widzenia, skoncentrowane są na własnych potrzebach i korzyściach, choć już dość często odwołują się do powinności i potrzeby przestrzegania zasad.

2024-04-19