Autorka artykułu ukazuje konsekwencje przeniesienia różnych metodologii literaturoznawczych — zwłaszcza strukturalizmu, poststrukturalnej hermeneutyki, intertekstualności oraz podejścia pragmatycznego do tekstu — na grunt dydaktyki szkolnej.
Zakładając, że szkoła nie jest miejscem sporów metodologicznych, podkreśla jednak konieczność istnienia świadomości metodologicznej nauczyciela. Na przykładzie Lechonia — tekstu Stanisława Balińskiego — pokazuje interpretacyjne konsekwencje wynikające z zastosowania różnych podstaw metodologicznych.
Świadomość metodologiczna nauczyciela umożliwia właściwe przygotowanie uczniów do egzaminu maturalnego. Podstawą wszelkich wniosków interpretacyjnych powinna być analityczna lektura tekstu literackiego.