Artykuł poświęcony jest problematyce nauczania ortografii w młodszych klasach szkolnych. Niski poziom opanowania umiejętności poprawnego pisania zaobserwowany wśród uczniów pierwszych klas skłonił do podjęcia badań eksperymentalnych nad możliwością zwiększenia skuteczności nauczania pisania bezbłędnego. Proces uczenia się umiejętności i nawyków poprawnego pisania powinien być procesem twórczym. Z tego względu zdecydowano się na wykorzystanie w nauczaniu ortografii wiedzy dotyczącej pamięci, która – zgodnie z najnowszymi badaniami – traktowana jest jako złożony, aktywny system odzwierciedlający wieloetapowy proces przetwarzania danych, w trakcie którego podlegają one różnorodnym przekształceniom. W klasach eksperymentalnych wprowadzono nowy model ćwiczeń ortograficznych, oparty na strategii organizacji materiału w pamięci. Badano efekt struktury w odniesieniu do słów związanych z historyczną i morfologiczną zasadą polskiej ortografii. Wyniki uzyskane w toku eksperymentów oraz ich analiza wykazały istotną poprawę kompetencji ortograficznych uczniów klas eksperymentalnych w porównaniu do uczniów klas kontrolnych.