Artykuł poświęcony został rozważaniom nad koniecznością uwzględnienia w dyskusjach dotyczących celów edukacji literackiej nowej sytuacji kulturowej, ukształtowanej przez obecność mediów masowych, które stanowią zagrożenie dla kultury słowa pisanego. Autor przedstawia nową wizję procesu edukacji literackiej, w której zasadniczym zadaniem staje się motywowanie uczniów podczas szkolnej interakcji do kontaktu z dziełem literackim – ważniejszym niż wyposażenie ich w techniki interpretacyjne czy encyklopedyczną wiedzę o literaturze. Autor utrzymuje, że jednym z czynników sprzyjających realizacji tak określonego celu edukacji literackiej może być postawa nauczyciela – otwartego na pomysły i interpretacje uczniów, pozwalającego młodzieży na swobodne i nieskrępowane wyrażanie własnych opinii oraz ocen dzieł literackich. Ważne jest również uwzględnianie w pracy pozaszkolnej doświadczeń uczniów w zakresie kontaktu z literaturą oraz przekazami kultury masowej. Według psychologów społecznych taka postawa nauczyciela odpowiada preferowanemu stylowi kierowania, określanemu mianem stylu demokratycznego. Artykuł zawiera także diagnozę niezadowalającego obecnie stanu rzeczy w tym zakresie wraz z próbą wyjaśnienia jego przyczyn.