Autorka artykułu twierdzi, że proces nabywania przez ucznia umiejętności odczytywania tekstów kultury można symbolicznie porównać do przejścia od Zuhanden do Vorhanden — czyli od tego, co „dane” i oczywiste, do tego, co „wzbudza działanie” i skłania do refleksji.
W tym ujęciu szkolna lektura powinna prowadzić ucznia ku dojrzałości czytelniczej, wyrastającej z interpretacji tekstów, które nie wymagają już „opieki” nauczyciela, lecz przygotowują ucznia do wyzwań związanych nie tyle z przygotowaniem, co z umiejętnością refleksyjnego myślenia i elastycznego spojrzenia.
Pojęcie to, zaczerpnięte z filozofii Martina Heideggera, zostało zilustrowane w artykule poprzez analizę wybranych dzieł sztuki autorstwa Diego Velázqueza, Torala, Thomasa Strutha oraz Mirosława Bałki.