W artykule omówiono wybrane słowa pochodzące z najbardziej znanego polskiego poematu epickiego – słowa, których znaczenia, choć jeszcze należały do dziedzictwa wcześniejszych epok, na skutek zmian leksykalno-semantycznych charakterystycznych dla drugiej połowy XX wieku, utraciły swoją aktualność i wyszły z użycia, jakby zostały całkowicie zapomniane. Zanik ich staromodnych znaczeń uruchomił pewne procesy międzyjęzykowe, ponieważ wraz z ich zniknięciem z codziennego użycia musiały zaniknąć również ich treści. Przedstawione w artykule procesy odnoszą się do specjalnych znaczeń danego leksemu, ograniczania jego zdolności łączeniowych do kilku kontekstów oraz do rozszczepienia znaczenia w przypadku derywatów. Zebrane przez autora archaizmy semantyczne tworzą rodzaj słownika, który może być wykorzystywany przez nauczycieli w celu pełniejszego zrozumienia przez uczniów tekstu XIX-wiecznego.