Z badań nad zjawiskiem korupcji w nowożytnej Rzeczypospolitej XVII—XVIII wieku - Kaniewski, Jacek (Wieki Stare i Nowe, 2009)
Autor artykułu zajmuje się problemem korupcji w Rzeczypospolitej w XVII i XVIII wieku. Rozpoczyna od definicji pojęcia korupcji oraz sfer życia, których dotyczyła. Następnie podejmuje próbę przedstawienia działań mających na celu przeciwdziałanie korupcji i wyeliminowanie jej z życia społecznego i politycznego. Pomimo tych wysiłków okazało się, że wyeliminowanie korupcji, szczególnie silnie związanej z życiem politycznym Rzeczypospolitej Obojga Narodów, było niemożliwe. Opisano nadużycia popełniane podczas obrad sejmowych oraz działania przedstawicieli miast, którzy posługiwali się korupcją w celu realizacji swoich postulatów w Parlamencie. Przedstawiono również przykłady korumpowania władców Rzeczypospolitej oraz ich najbliższych współpracowników. Warto zauważyć, że zarówno królowie, jak i dwór stosowali te same metody w realizacji koncepcji politycznych. Szczególnie niebezpieczne dla Rzeczypospolitej były działania korupcyjne podejmowane przez obce rządy, mające na celu sparaliżowanie polityki polsko-litewskiej i osłabienie pozycji państwa. Alarmujące były również przypadki przekupywania urzędników, które umożliwiały zagranicznym dyplomatom poznanie wielu tajemnic Rzeczypospolitej. Opłacane przez obce rządy zrywanie sejmów, prowadzące do politycznego i militarnego osłabienia państwa i uniemożliwiające przeprowadzenie reform, miało tragiczny wpływ na historię polityczną. Artykuł porusza również problem funkcjonowania korupcji politycznej w okresach bezkrólewia, kiedy to stronnicy w walce o polską koronę byli pozyskiwani za pomocą pieniędzy.