Śląski Oddział Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej (1924—1939) - Domagała, Marta (Wieki Stare i Nowe, 2009)
Śląski oddział Ligi Obrony Powietrznej, założony 24 stycznia 1924 roku (od 1927 roku Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej), podobnie jak inne jednostki organizacyjne Ligi, miał propagować rozwój lotnictwa cywilnego oraz obronę przeciwlotniczą i przeciwgazową. Pomimo specyfiki wynikającej z odmiennych warunków społeczno-gospodarczych i politycznych województwa śląskiego, oddział osiągnął imponujące wyniki w ciągu 15 lat swojej działalności. Było to możliwe dzięki niezwykłej ambicji i solidarności wielonarodowego społeczeństwa oraz rzadko spotykanemu wówczas zaangażowaniu społecznemu. Autorytet osób kierujących komitetami Ligi oraz ich duże zaangażowanie we wszystkie obszary działalności organizacji były dodatkowymi czynnikami sprzyjającymi dynamicznemu rozwojowi. Do najważniejszych ogólnopolskich osiągnięć stowarzyszenia należały: budowa czterech placówek akademickich szkolących przyszłych pilotów, dwóch lotnisk, w tym jednego o charakterze sportowo-turystycznym, udział w zbiórkach funduszy na zakup sprzętu lotniczego oraz budowa największej w Polsce wieży spadochronowej. Śląska Liga była również znana z doskonałej organizacji w zakresie obrony przeciwlotniczej i przeciwgazowej ludności cywilnej. Prowadziła liczne szkolenia społeczne w tym zakresie, budowała wzorcowe schrony przeciwgazowe oraz zorganizowała pierwszą ogólnopolską wystawę obrony powietrzno-gazowej, obejmującą wszystkie regiony wojewódzkie Ligi. Wybuch II wojny światowej zniszczył wieloletnie osiągnięcia Ligi. Jednak kadra wyszkolonych pracowników lotnictwa oraz liczni działacze Ligi odznaczyli się podczas działań wojennych, walcząc z wrogiem.