Metryki chrztów parafii ewangelicko -augsburskiej w Cieszynie jako źródło do badania problemów demograficznych społeczności ewangelickiej w latach 1709—1759 - Królik, Paulina (Wieki Stare i Nowe, 2013)
Analiza obejmuje metryki chrztów z parafii ewangelicko-augsburskiej w Cieszynie w latach 1709–1759, czyli od początku jej funkcjonowania. Księgi te były starannie prowadzone, a najbardziej precyzyjne i kompletne zapisy pochodzą z lat 1712–1721. W księgach odnotowano 7354 chrztów, z czego aż 93,1% stanowiły dzieci ze wsi, 3,7% dzieci z miast (Cieszyn, Skoczów, Bielsko, Pszczyna, Strumień, Frysztat, Jabłonków, Bogumin), a 3,2% dzieci z przedmieść. W badanym zakresie było 110 chrztów chłopców i 100 dziewczynek. Współczynnik maskulinizacji wynosił 109,5 na wsi i 116,5 w mieście. Dane z lat 1712–1721 pokazują, że dzieci chrzczono bardzo wcześnie — najczęściej dzień po urodzeniu (42,2% ochrzczonych) lub dwa dni później (35,8%). Szlachta i osoby związane z parafią nie spieszyły się z udziałem w ceremonii. Rozmieszczenie ewangelików w badanym obszarze było zróżnicowane — najwięcej dzieci do chrztu pochodziło z wiosek położonych na południe od Cieszyna (m.in. Goleszów, Guty, Tyra, Ligotka, Śmiłowice). Wśród miast przodował Cieszyn i jego przedmieścia. Liczba rodziców chrzestnych zależała od statusu społecznego dziecka — najczęściej pojawiało się dwóch lub trzech chrzestnych, których wybór był częściej uwarunkowany sąsiedztwem i relacjami zawodowymi niż pokrewieństwem. Jedno imię nadawano 90,3% ochrzczonych, a dwa imiona 7,3% dzieci w parafii cieszyńskiej w pierwszej połowie XVIII wieku. Protestanci wybierali dla swoich dzieci imiona popularne (Jan, Adam, Anna, Ewa), imiona apostołów, postaci biblijnych i świętych. Często praktykowano nadawanie imienia po rodzicu. Ze względu na różnorodność form zapisu imion nie jest możliwe ustalenie narodowości ochrzczonych w parafii cieszyńskiej.