O konieczności intensyfikacji procesów digitalizacji materiałów archiwalnych i pożytkach z tego płynących na przykładzie zbioru dokumentów pergaminowych Litewskiej Akademii Nauk w Wilnie - Zawitkowska, Wioletta (Wieki Stare i Nowe, 2012)
Zbiór dokumentów pergaminowych w Dziale Rękopisów Litewskiej Akademii Nauk jest największym, a zarazem najcenniejszym w trzech państwach bałtyckich. Łącznie obejmuje 1 412 pergaminów sporządzonych od XI do początku XX wieku. Do niedawna wykorzystywany był jedynie przez wąskie grono badaczy, głównie za pośrednictwem pierwszego tomu Kodeksu Dyplomatycznego Katedry i Diecezji Wileńskiej (oprac. J. Fijałek i W. Semkowicz, Kraków 1948) oraz Pergamentų katalogas autorstwa R. Jasasa, wydanego w 1980 roku. Na początku 2004 roku, pod patronatem UNESCO, zainicjowano projekt Parchment’s Digital Images Archive, który umożliwił utworzenie cyfrowego archiwum obejmującego 121 najstarszych dyplomów, wystawionych od końca XII wieku (pierwszy dokument datowany jest na ok. 1187–1193) do 1500 roku. Na przykładzie tego projektu i bazy danych umieszczonej dzięki niemu w Internecie artykuł ukazuje możliwości, jakie digitalizacja materiałów archiwalnych daje historykowi, w tym także mediewiście. Przedstawiono również układ i konstrukcję wileńskiego archiwum cyfrowego (http://www.mab.lt/parchments/index.html). Dodatkowo wybrane przykłady pozwoliły omówić możliwości wyszukiwania oraz korzystania z prezentowanych dokumentów.