Mit Augusta w propagandzie politycznej cesarza Galliena (253-268) - Kluczek, Agata A. (Wieki Stare i Nowe, 2000)
Artykuł omawia propagandowe wykorzystanie postaci Augusta przez cesarza Galliena (253–268) w okresie kryzysu III wieku w Cesarstwie Rzymskim. Ukazano, jak Gallien, poprzez świadome nawiązania ikonograficzne i ideowe, starał się legitymizować swoją władzę, odwołując się do wzorca pierwszego pryncepsa jako idealnego władcy i twórcy złotego wieku. Analiza koncentruje się na portrecie cesarskim i mennictwie, w których Gallien przybierał cechy znane z wizerunków Augusta – zarówno fizyczne, jak i symboliczne. W monetach podkreślano idee pokoju (pax), zwycięstwa (victoria), cnoty (virtus) oraz złotego wieku (aureum saeculum), wskazując na misję cesarza jako obrońcy i odnowiciela Imperium. Szczególną uwagę zwrócono na propagandowe motywy jedności dynastii Licyniuszy oraz obecność młodych następców, co miało wzmacniać obraz trwałości i boskiego porządku. Autor dowodzi, że Gallien jako jeden z nielicznych władców epoki kryzysu w sposób spójny i celowy kształtował swój publiczny wizerunek, posługując się mitem Augusta, nie tylko dla uwiarygodnienia swojej pozycji, ale również by zapowiedzieć nową epokę stabilizacji – saeculum novum – jako kontynuację klasycznych wzorców rzymskiej ideologii władzy.