Cesarz rzymski Aurelian jako paedagogus militum - Kluczek, Agata A. (Wieki Stare i Nowe, 2009)
Tradycja antyczna utrwaliła wizerunek Aureliana jako surowego i bezwzględnego władcy, troszczącego się o armię i dążącego do przywrócenia w niej dyscypliny. Można go określić mianem paedagogus militum. Aurelian kierował intensywną propagandę do żołnierzy, co znajduje odzwierciedlenie w treści monet cesarskich. W zbiorze 19 820 monet Aureliana aż 29,1% zawiera motywy militarne. W tej wyselekcjonowanej grupie dwie tematyki stanowiły trzon propagandy: concordia militum (68%) i virtus militum (19,5%). Pozostałe hasła, promowane mniej intensywnie, to: concordia legi, conco exer, fides exerciti, fides militum, genius exerciti, genius Illur, restitutor exerciti, virtus Illurici, virtus equit. W propagandzie Aureliana wyodrębnić można dwa główne nurty. Pierwszy odnosił się do armii jako realnej siły zapewniającej władzę, wspierającej i umacniającej cesarza. Zależało to jednak od lojalności, jednomyślności i wierności żołnierzy wobec cesarza. Nurt ten manifestował się w treściach monet, które przywoływały wartości concordia i fides lub schlebiały żołnierzom, wychwalając ich virtus. Ukazywał on także bardziej wzniosłą ideę, wywodzącą się z poszukiwania boskiej opieki i nadprzyrodzonych źródeł władzy cesarskiej. Ikonografia kilku serii monet propagujących concordia militum, fides militum i virtus militum, ukazujących cesarza obok Marsa i Jowisza, miała dowodzić prawa cesarza do panowania, wynikającego z woli bogów. Celem tego było zbudowanie silniejszej ideologicznej podstawy pod władzę Aureliana i wyniesienie go ponad środowisko, z którego się wywodził.