Celem artykułu jest ukazanie wizerunku pierwszego komendanta obozu koncentracyjnego Oświęcim-Brzezinka (Auschwitz) w latach 1940–1943. W pierwszej części przedstawiona została krótka biografia Rudolfa Hössa, mająca na celu zapoznanie czytelnika z podstawowymi faktami z życia komendanta KL Auschwitz-Birkenau. Główna, druga część artykułu stanowi charakterystykę jego wizerunku, przy czym nie oparto jej – jak dotychczas czyniono – na wspomnieniach, dziennikach czy innych źródłach publikowanych, lecz przede wszystkim na zeznaniach byłych więźniów obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, składanych przed Najwyższym Trybunałem Narodowym w Warszawie podczas procesu Rudolfa Hössa, który odbył się w dniach 11–29 marca 1947 roku. Podstawową bazę źródłową artykułu stanowią dokumenty z Archiwum Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu. Ze względu na specyfikę źródeł autorka ukazuje oskarżonego w nieco odmiennym świetle niż dotychczas. Przedstawia jego stosunek nie tylko do więźniów, ale również do podległych mu esesmanów. Wizerunek Hössa ukazany został zarówno z perspektywy funkcjonariusza SS, jak i przeciętnego więźnia niemieckiego obozu koncentracyjnego. Szczególną uwagę poświęcono także sposobowi traktowania przez niego osób różnych narodowości – Polaków, Rosjan i Żydów. Równocześnie w artykule omówiono osobowość i poglądy oskarżonego z jego własnej perspektywy, wyrażone w pamiętniku Wspomnienia Rudolfa Hössa komendanta obozu oświęcimskiego. Dzięki zestawieniu obu punktów widzenia czytelnik może lepiej zrozumieć wielowymiarowość przedstawianych zagadnień.