Artykuł przedstawia sposoby ukazywania króla Jana Olbrachta w staropolskich kronikach, dziełach literackich powstałych w okresie pozytywizmu i Młodej Polski, a także w wybranych pracach historyków. Rozważania koncentrują się wokół trzech tematów. Pierwszy dotyczy okresu od objęcia przez Jana Olbrachta rządów do wyprawy bukowińskiej, drugi obejmuje jego panowanie po klęsce w Mołdawii, ze szczególnym uwzględnieniem jej konsekwencji, zwłaszcza w polityce wewnętrznej, natomiast trzeci odnosi się do ocen panowania Olbrachta formułowanych przez literatów i historyków. Charakterystyka króla obejmuje uwagę poświęconą jego wyglądowi i cechom osobowości. Przedstawiono najważniejsze wydarzenia z okresu jego panowania, w tym wybór Olbrachta na króla (27 VIII 1492), na który wpływ miały między innymi zabiegi królowej matki oraz sytuacja Litwy, zjazd Jagiellonów w Lewoczy, z którego zachowało się niewiele dokumentów, Sejm w Piotrkowie w 1496 roku, podczas którego król zatwierdził nowe przywileje dla szlachty, oraz spotkanie króla z bratem Aleksandrem w Parczewie. Następnie artykuł opisuje wyprawę Jana Olbrachta do Mołdawii, poprzedzoną tajemniczymi znakami interpretowanymi jako zapowiedź klęski. Opis zmagań wojennych obejmuje działania króla i ocenę rozmiarów klęski w Bukowinie. Kolejnym przedmiotem refleksji jest omówienie jej znaczenia zarówno dla samego władcy, jak i dla kraju. W ostatniej części pracy przedstawiono ocenę profilu monarchy.
English
Język Polski