W artykule poddano analizie rosyjskie plany operacyjne z okresu od lutego 1810 do czerwca 1812 roku oraz znaczenie ziem białoruskich w przyjętej strategii. Autor stwierdza, że prowadzone przez rosyjskich dowódców planowanie strategiczne na zachodnim terenie przyszłych działań wojennych podlegało ciągłej ewolucji. W planach ofensywnych ziemie białoruskie miały być miejscem koncentracji wojsk rosyjskich, ich podstawą operacyjną i źródłem zasobów wojennych. W planach wojny defensywnej z kolei ziemie białoruskie przewidziane były jako obszar głównych operacji wojennych. Miały posłużyć do znaczącego osłabienia nieprzyjaciela, po którym można byłoby zacząć z nim generalną bitwę. Szczególną uwagę przykładano do przygotowania rosyjskiego ataku wyprzedzającego na sojuszników Napoleona (styczeń—marzec 1812 roku). Autor wykazał, że zgodnie z przyjętymi planami na wiosnę 1812 roku wojska rosyjskie były gotowe do wkroczenia na terytoria Księstwa Warszawskiego i Prus. Zakładano zniszczenie potencjału wojskowego tych ziem, rozbicie armii, zdobycie Warszawy i przejęcie kontroli nad linią Wisły. Konsekwencją wcielenia w życie tych planów byłoby ogłoszenie restytucji Królestwa Polskiego. Jednak zmiana układu sił politycznych w Europie w kwietniu 1812 roku determinowała wycofanie się Rosji z prowadzenia operacji ofensywnych.
English
Język Polski