Analiza dokumentów najstarszego i najmłodszego syna księcia Władysława Opolskiego dowodzi, że Przemko, który osiągnął pełnoletniość najpóźniej około 1284 roku, po okresie współrządów ze swoim bratem Mieszkiem, po 1288 roku objął księstwo raciborskie i od tego czasu tytułował się jako dux in/de Ratibor. Nigdy nie określał siebie jako pana na Oświęcimiu. Na tej podstawie można wysnuć jednoznaczny wniosek, że to właśnie wtedy powstało księstwo cieszyńskie. Pierwsza niepodważalna data pojawienia się Mieszka jako księcia Cieszyna to rok 1292. Jednakże, zwłaszcza w kontekście układu między Mieszkiem, Bolkiem i Wacławem, królem Czech, wydaje się, że już od 1289 roku ten Piast sprawował władzę nad nowo powstałym księstwem ze stolicą w Cieszynie. Ostatecznym dowodem na to jest fakt, że książę ten po 1290 roku przestał określać siebie mianem dominus oswencimensis. Po drugie, wątpliwości dotyczące daty wydania dokumentu dla rycerza Bogusza nie wpływają na próbę określenia czasu podziału „wielkiego” księstwa raciborskiego na księstwo cieszyńskie (obejmujące Oświęcim, Zator i Chrzanów) oraz właściwe księstwo raciborskie z Mikołowem i Pszczyną. W odniesieniu do dokumentu dla Bogusza z 1290 roku, uwzględniając niezwykle istotne ustalenia M. Wójcika i W. Irganga dotyczące Wojciecha, jednego ze świadków, ostrożnie opowiadamy się za dotychczas przyjmowaną datą, opartą nie na odczycie dokonanym przez M. Kasperlika z oryginału, lecz na odczycie A. Kauffmanna, również opartym na źródle pierwotnym. Zmiana naszej pozycji byłaby możliwa jedynie w przypadku przypadkowego odkrycia aktu nadania tytułu książęcego rycerzowi Boguszowi.
English
Język Polski