Artykuł analizuje polityczny portret cesarza Galliena w propagandzie imperialnej III wieku, koncentrując się na latach 253-268, okresie głębokiego kryzysu Cesarstwa Rzymskiego. Badanie opiera się głównie na analizie rewersów monetarnych emitowanych w Rzymie i Mediolanie, zwłaszcza w przełomowym roku 260, kiedy to Walerian I został wzięty do niewoli. Kluczek argumentuje, że propaganda Galliena skupiała się na podkreślaniu jego męstwa (virtus), zwycięstw (victoria) oraz boskiej opieki (Jowisz, Mars), co miało umocnić jego pozycję w obliczu zagrożeń zewnętrznych i uzurpatorów. Wizerunek ten, choć początkowo skromniejszy niż Waleriana, stał się bardziej wyrazisty i militarny po 260 roku, co odzwierciedlało priorytety polityki Galliena w dążeniu do utrzymania władzy.