Wizerunek cesarza polującego na zwierzęta pojawił się w systemie monetarnym cesarstwa w „okresie Antoninów”. Tego typu emisje były tworzone na zlecenie Hadriana, Marka Aureliusza i Kommodusa, a także – w okresie kryzysu III wieku – w przypadku monet Galliena, które stanowią jedyny znany przykład z tego czasu. Motyw ten wpisuje się w ideologię cesarską, według której władca, od początku istnienia Cesarstwa Rzymskiego, musiał być wojownikiem walczącym i zwyciężającym, zdolnym do kierowania państwem. W systemie monetarnym Hadriana, Kommodusa i Galliena schemat ikonograficzny polowania był silniej powiązany z odwagą i męstwem, ponieważ nawiązywał do tematyki legendy monetarnej virtus Augusti. Virtus Augusti, objawiająca się poprzez siłę i niezwyciężoność, mogła być manifestowana zarówno w wojnie, jak i poprzez walki o symbolicznym znaczeniu lub stanowiące zapowiedź rzeczywistego zwycięstwa – gdyż bogini zwycięstwa była obecna podczas polowania. W ten sposób pasja łowiecka wpisywała się w kanon obowiązków i cnót władcy, podobnie jak działania cesarza na wojnie. W konsekwencji, choć punktem wyjścia do stworzenia medali i monet przedstawiających cesarza na polowaniu były w każdym z omawianych przypadków rzeczywiste wydarzenia związane z zamiłowaniem władcy do łowów, to miały one nie tylko charakter doraźny, ale i epizodyczny. Działania cesarza podczas polowania, przekształcone w schematyczne „obrazy monetarne” rozpowszechnione w całym Imperium Rzymskim, nabierały także wymiaru ideologicznego, współtworząc w propagandzie cesarskiej wizerunek władcy. Zwierzę w tym kontekście stawało się symbolem siły, często wielkiej i groźnej, której przeciwstawiał się cesarz-myśliwy. W walce z nim władca demonstrował swoją odwagę i potęgę, a także manifestował swoje prawo do rządzenia.
English
Język Polski