Jan Szygut (1838–1920) urodził się w rodzinie protestanckiej w Hnojniku (polski Gnojnik) na Śląsku Cieszyńskim. Od 1856 roku pracował jako nauczyciel. W 1857 roku został wybrany kierownikiem szkoły ewangelickiej w Puńcowie koło Cieszyna i pełnił tę funkcję aż do przejścia na emeryturę w 1907 roku. Początkowo był zaangażowany w polski ruch narodowy, jednak około 1879/1880 roku, pod wpływem pastora Theodora Haasego z Cieszyna, związał się ze stronnictwem niemiecko-liberalnym. W 1889 roku był redaktorem gazety „Nowy Czas”, założonej przez Haasego. W 1896 roku bez powodzenia kandydował jako liberał w wyborach do Sejmu Śląskiego w Opawie. Szygut był przewodniczącym Stowarzyszenia Nauczycieli Wiejskich w Cieszynie, działał w Czytelni Ewangelickiej założonej przez Haasego i wielokrotnie był wybierany na prezbitera zboru ewangelicko-augsburskiego w Cieszynie. Wbrew opiniom niektórych badaczy, sytuacji narodowo-wyznaniowej na Śląsku Cieszyńskim w czasach Szyguta nie można sprowadzać do prostego podziału: protestanci jako zwolennicy polskiego ruchu narodowego, a katolicy jako sympatycy niemieckości. Większość pastorów ewangelickich opowiadała się za stronnictwem niemiecko-liberalnym i wywierała wpływ zarówno na decyzje polityczne, jak i narodowe członków swoich zborów.