Artykuł przedstawia analizę rozwoju przemysłu lniarskiego w czeskich krajach w latach 1830-1914, w kontekście polityki gospodarczej monarchii habsburskiej. Autor ukazuje, jak struktura wielonarodowej monarchii, jej celna polityka i system wolnego handlu wpływały na industrializację. Przemysł lniarski - niegdyś dominujący sektor - stopniowo tracił znaczenie wobec rosnącej konkurencji przemysłu bawełnianego i spadku popytu na len. Problemy potęgowały zależność od importu surowca, nieadekwatna polityka celna, rosnące koszty produkcji oraz malejąca konsumpcja wewnętrzna. Pomimo prób modernizacji i eksportu, czeski przemysł lniarski w przededniu I wojny światowej był w głębokim kryzysie, a jego rozwój poważnie ograniczony przez politykę gospodarczą państwa.