W pracy zostają poddane analizie trzy książki-dzienniki Rafała Froni (Anatomia Góry. Osiem tysięcy metrów ponad marzeniami, Rozmowa z Górą i Skalny Pielgrzym). Przedstawia ona, w jaki sposób ekstremalne warunki wpływają na relacje w zespole polskich wspinaczy, których może nie łączyć nic poza pasją i celem. Badanie obejmuje również genealogiczną klasyfikację powieści i analizę narracji, ukazującą balansowanie autora pomiędzy potrzebą bycia indywiduum a wspólnotą – zgodną z definicją zaprezentowaną przez Dariusza Dobrzańskiego i Andrew Masona.