Chrześcijańska kultura świętowania i kulturowa tożsamość Europy – kontynuacja i zerwanie - Kranemann, Benedikt (Studia Pastoralne, 2012)
Treścią rozważań autora są dwie zasadnicze tezy. Po pierwsze religijne rytuały i liturgie, czyli chrześcijańska kultura święta i świętowania, posiadają w sobie moc przypominającą, performatywną i tworzącą tożsamość. Po drugie religijne rytuały wywierają wpływ na kulturę, a tym samym na kulturową tożsamość. Jeśli dziś w Europie oczekuje się nowego ożywienia religii, to – podobnie jak w przeszłości – szczególna rola w tym procesie przypada rytuałom. Chrześcijańska kultura świętowania wpływa na ogólnoludzką kulturę między innymi przez przeżywanie świąt jako „religijnego kontrapunktu”, czyli otwarcie naszej codzienności na inny, Boży czas i wymiar transcendencji, przez podkreślanie ludzkiej godności każdego człowieka w sakramencie chrztu, bez względu na płeć czy pochodzenie, czy przez szacunek okazywany umierającym i umarłym. Autor podkreśla, że jeśli na początku XXI wieku religia określana jest jako kulturowe źródło Europy, to właśnie chrześcijańska kultura świętowania może być tego wyrazem.