Wyniki wyszukiwania

Czasopismo: Studia Pastoralne

„Oczyszczenie pamięci” a nowy humanizm w myśli Jana Pawła II

Roman Kuligowski

Język: PL | Data publikacji: 28-12-2006 | Abstrakt | s. 222-233

In der Dissertation „Gedächtnisreinigung” und der neue Humanismus im Sinne Johannes Paulus II. wird ein im Titel signalisierter Problem besprochen.
Der Humanismus, der dem Menschen mehr Menschen zu werden hilft, wird zur Basis für die Begegnung aller Menschen guten Willens, der verschiedenen Religionen, Traditionen und Kulturen.
Die Aufnahme des Dialogs mit verschiedenen Partnern überzeugt, dass die Kirche offen und bereit ist mit allen Menschen guten Willens mitzuwirken; überzeugt aber auch davon, dass es wahrhaftige Schwierigkeiten gibt, die die Menschen teilen. Die Geschichte der gegenseitigen Kontakte zwischen den Menschen der verschiedenen Religionen und Kulturen kennt beiderseitige Fehler und Unrecht. Der authentische Dialog, der seine Quelle im christlichen Glauben findet, fordert die Handreichung und die Bitte um Verzeihung. Johannes Paul II. hat die nicht für alle verständliche „Gedächtnisreinigung”, die Anerkennung der Schuld von den Söhnen und Töchtern der Kirche vollzogen und Gott um Verzeihung des Unrechts gebeten. Der Humanismus fordert, dass der Mensch immer aufs Neue ein Mensch wird.

2006-12-28



Czasopismo: Studia Pastoralne

Wkład Kościoła w religijną inkluzywność w nauczaniu i studiowaniu teologii na poziomie policealnym w Afryce Południowej

Krzysztof Grzelak

Język: EN | Data publikacji: 16-03-2026 | Abstrakt | s. 204-219

Jednym z głównych zadań stojących przed studiowaniem teologii na katolickich wyższych uczelniach w chwili obecnej jest kształcenie przyszłych pokoleń, tak by mogły pozytywnie odpowiedzieć na fenomen globalizacji, wszechobecną wielokulturowość, współczesną różnorodność religii i „wieloprzynależność” religijną. W tym nowym kontekście katolickie uczelnie mają obowiązek pomóc studentom w uzyskaniu kompetentnej wiedzy o religiach niechrześcijańskich i rozwijać w nich autentyczną otwartość na współpracę z wyznawcami innych religii na rzecz pojednania i pokoju w świecie. Instytucje katolickie powinny także pomóc przyszłym kościelnym elitom przezwyciężyć brak niejednokrotnie elementarnej wiedzy o religiach, a tym samym lepiej rozumieć Boże objawienie oraz niepowtarzalną i uniwersalną rolę Chrystusa w historii zbawienia, która obejmuje także niechrześcijańskie tradycje religijne.
Niniejszy artykuł opisuje najpierw współczesny kontekst różnorodności religijnej, który stwarza dla Kościoła nowe możliwości do dialogu z religiami. Następnie definiuje „inkluzywność religijną” nie jako formę synkretyzmu religijnego (łączenie ze sobą różnych doktryn, zasad moralnych, mitów, rytuałów i praktyk religijnych), ale jako teologiczną metodę, która zwraca uwagę na dwie niepowtarzalne prawdy w chrześcijaństwie: że Boża miłość jest uniwersalna i dlatego obejmuje wszystkich ludzi, włączając innowierców; i że ta miłość jest również partykularna – wyrażona w Jezusie i przez Jesusa Chrystusa.
Autor niniejszej publikacji twierdzi, że idea religijnej inkluzywności nie jest nowa, w rzeczywistości sięga początku chrześcijaństwa. Znajduje również potwierdzenie w dokumentach Soboru Watykańskiego II i jest obecna w nauczaniu posoborowym Kościoła, zwłaszcza w konstytucji apostolskiej Ex corde Ecclesiae (1990) Jana Pawła II.
W dalszej swej części publikacja zwraca uwagę na praktyczne sposoby wdrażania inkluzywności religijnej w studiowaniu teologii na katolickich wyższych uczelniach, analizując szereg ważnych zagadnień, jak: pilna potrzeba teologicznego wychowania na rzecz religijnej inkluzywności; znajomość zasad dialogu międzyreligijnego; studiowanie teologii z perspektywy teologii porównawczej i z perspektywy odmiennych duchowości religijnych; „testowanie” teologicznego wykształcenia przez międzyreligijny praxis dialog i dialog życia. Artykuł kończy się próbą praktycznego zastosowania sposobów nauczania i studiowania teologii w kontekście południowoafrykańskiego pluralizmu religijnego.

2026-03-16



Czasopismo: Studia Pastoralne

Domowy Kościół fundamentalnym obszarem katechezy rodzinnej

Ireneusz Celary

Język: PL | Data publikacji: 28-12-2009 | Abstrakt | s. 59-68

Die Lehre der Kirche über die Hauskirche beruft sich heute oft auf den Hl. Johannes Chrysostom, der die Familie als „kleine Kirche” benannte, in sie die religiösen Tätigkeiten aus der liturgischen Vereinigung überträgt und die Fortführung des Lesens und der Lehre in der Häuslichkeit empfiehlt. Im Vaterhaus soll nämlich die Anfangskatechese, wie auch die Vertiefung der religiösen Kenntnisse und Ergänzung der religiösen Erziehung stattfinden, das ist die Familienkatechese. Keine andere Katechese wird heutzutage die erwarteten Resultate, ohne eine bewusste und verantwortungsvolle Mitwirkung der Familie erlangen. Dem hat auch Papst Johannes Paul II Ausdruck gegeben, indem er unterstrich, dass sogar das einfache Treffen von Eltern und Kindern nicht nur eine Gelegenheit zum gegenseitigen sich Öffnen und zum Dialog ist, sondern auch zur gemeinsamen tiefen Reflexion, die gewisse formative Elemente einführen kann. Besonders ein in der Familie herrschendes angemessenes Klima schafft eine Chance für die Aufnahme der Familienkatechese.
Eine weittragende Bedeutung hat hier auch die ständige Zusammenarbeit der Eltern mit den Seelsorgern und Katecheten in der Pfarrei. Diese Zusammenarbeit sollte dazu aus dem Rahmen der Katechese herauslaufen, das heißt inhaltlich und formell die humanistischpädagogischen Gebiete des Wissens und der Formation umfassen, die die Familie zur Ausfüllung bestimmter erzieherischer und religiöser Funktionen vorbereiten.
Mit der Wiedereinführung der Katechese in den Schulen stellte sich in Polen eine Lage ein, die die Katechese nicht nur im Pfarr-Kontext, sondern auch im neuen Familien-Kontext darstellen muss. Das Gebiet der Bildung und Erziehung gehört nämlich ohne Zweifel zu den wichtigsten Gebieten des Menschenlebens. Die erste und entscheidende Stimme in der Erziehung muss man der Familie geben. Diese Katechese ist auch durch das II Vatikanische Konzil als wichtigste behandelt. Durch ihre Erfüllung in der Familie wird ein eigenartiges „Katechumenat” geführt, welches die Kinder in die Anfangs-Christenheit einführt und sie lehrt, das ganze Leben mit Christus weiterzugehen.

2009-12-28



Czasopismo: Studia Pastoralne

Franz Mußner, Traktat über die Juden (überarbeitete Neuauflage). Reinhard Neudecker, Die vielen Gesichter der einen Gottes. Christlichjüdischer Dialog: eine Anfrage an Exegese. Theologie und Spiritualität

Christoph Dohmen

Język: DE | Data publikacji: 28-12-2011 | s. 588-590

2011-12-28



Czasopismo: Studia Pastoralne

Synkretyzm mistyczny jako zagrożenie wiary

Andrzej Stefan Nowicki

Język: PL | Data publikacji: 23-02-2026 | Abstrakt | s. 191-201

Mystical syncretism is a form of religious syncretism. The criticism of Christian mysticism from the dominance of liberal Protestantism, and the thesis of the identity of any mystical experiences substantially contributed to the formation of mystical syncretism. The dynamic development of the phenomenon seen in many countries of Western Europe, raises a reasonable dispute with the idea of a mystical syncretism on the part of Catholic theology. The main areas of controversy center on threats such as: the loss of their own religious identity, the danger of creating fertile ground for the spread of so-called „new religion” and the threat of further development of interreligious dialogue.

2026-02-23



Czasopismo: Studia Pastoralne

„Teologia na nowe tysiąclecie. W dialogu z naukami humanistycznymi”. Studencka międzywydziałowa sesja naukowa, Katowice 3–4 listopada 2005

Izabela Bugdoł , Karolina Uniejewska

Język: PL | Data publikacji: 28-12-2006 | s. 369-375

2006-12-28



Czasopismo: Studia Pastoralne

Homilia jako dialog

Ľubomír Petrík

Język: PL | Data publikacji: 18-02-2026 | s. 457-468

2026-02-18



Czasopismo: Studia Pastoralne

Potrzeba dyplomatycznej cierpliwości – wizyta Jana Pawła II w Arabskiej Republice Syrii z perspektywy relacji katolicko-żydowskich

Grzegorz Ignatowski

Język: PL | Data publikacji: 17-02-2026 | Abstrakt | s. 368-376

John Paul is rightly considered to have been the pope, who contributed with his teaching to the reconciliation between the Catholic Church and Jews. His visits in the Roman Great Synagogue, in the Yad Vashem Institute of Martyrs and Heroes, as well as the prayer at the Western Wall in Jerusalem, earned their permanent place in the process of rapprochement of all Catholics and followers of Judaism. However, it must not be forgotten that, as it happens in any interreligious and ecumenical dialogue, so in the relations between the Catholic Church and Jews, sometimes certain controversies occurred. In the eighties ofthe XX century the causes of misunderstandings were the Vatican visits of Yasser  Arafat, the Palestinian leader, and of Kurt Waldheim, the Austrian president, which brought the mutual relations to a halt for a certain period. Neither did the definitely anti-Semitic statements of Syrian political and religious leaders escape the attention of Jews during John Paul’s pilgrimage to Syria. Yet the pope’s kind, patient and dialogue-oriented attitude finally brought about the rapprochement between Syrians and Israelis. The reconciliation between the presidents of Syria and Israel, which took place at the funeral celebrations of John Paul II, was the most expressive token of that rapprochement.

2026-02-17



Czasopismo: Studia Pastoralne

WSPÓŁPRACA DUCHOWNYCH I ŚWIECKICH W KOŚCIELE W KONTEKŚCIE PROCESU SYNODALNEGO

Marek Fiałkowski

Język: PL | Data publikacji: 12-12-2022 | Abstrakt | s. 136-147

Trudno przecenić wagę współpracy duchownych i świeckich w Kościele, który realizując zleconą mu przez Chrystusa misję prowadzenia ludzi do zbawienia, potrzebuje zaangażowania wszystkich swoich członków. Zarówno duchowni, jak i katolicy świeccy winni prowadzić dialog, który zakłada świadomość własnego miejsca, roli i zadań we wspólnocie kościelnej. Wzajemna współpraca wymaga ciągłego doskonalenia i poszukiwania nowych form i płaszczyzn. Kwestia ta nabrała nowego znaczenia w związku z zainicjowanym przez papieża Franciszka synodem biskupów, którego hasło brzmi: „Ku Kościołowi synodalnemu: komunia, uczestnictwo i misja”. Odbywa się on w nowej formule opartej o konsultacje i wysłuchanie opinii wszystkich ochrzczonych. Szczególna rola w procesie synodalnym przypada właśnie katolikom świeckim. Artykuł stawia sobie za cel ukazanie współpracy duchownych i świeckich w Kościele w kontekście wspominanego synodu. Wymaga to najpierw omówienia samego procesu synodalnego, a następnie wskazania najważniejszych płaszczyzn tej współpracy oraz trudności i przeszkód, na jakie ona napotyka.

2022-12-12