Przepowiadanie słowa Bożego rodzi i rozwija wiarę, która jest konieczna do zbawienia, dlatego prezbiterzy „mają przede wszystkim obowiązek opowiadania wszystkim Bożej Ewangelii” (DK 4). W kontekście wielu współczesnych nurtów myślowych, których skutkiem są liczne zagrożenia dla współczesnego człowieka i jego wiary, a także w obliczu wezwania do nowej ewangelizacji szczególnego znaczenia nabiera formacja homiletyczna. Celem niniejszego opracowania jest zaprezentowanie kierunków rozwoju i nauczania teologii homiletycznej w 100-letniej historii (archi)diecezji katowickiej. W pierwszej części opracowania uporządkowano kwestie terminologiczne. W kolejnych przedstawiono zarys kierunków zmian w nauczaniu teologii homiletycznej w (archi) diecezji katowickiej oraz wizerunki poszczególnych homiletów, wzbogacone o ich działalność w ramach funkcjonowania Wydziału Teologicznego UŚ w Katowicach i poza nim.