From the proof of God’s existence to the abacus - Otisk, Marek (Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne, 2014)
W artykule podjęto kwestię zauważonych arystotelesowskich motywów i wpływów Boecjusza na kształcenie i myśl na przełomie X/XIw. Powiązanie między dowodami Anzelma na istnienie Boga z Monologionu i Proslogionu oraz tzw. mensa geometricalis, czyli abakusem, liczydłem służącym do obliczeń arytmetycznych i przedstawień geometrycznych ok. 1000 r. n.e., jest przedstawione jako całkowicie naturalny sposób perypatetyckiej interpretacji intelektualnego świata Anzelma z C anterbury. Franciscus Salesius Schmitt zapoczątkował ten sposób myślenia przez poszukiwanie innych śladów spuścizny arystotelesowskiej w XI w. oraz ok. roku 1000 n.e (głównie pod wpływem tekstów Boecjusza).