Przedmiotem analiz jest wykorzystanie paradygmatu imaginariów zła w studiach nad zbrodniami wojennymi i ludobójstwem. Zło (Evil) zostało przedstawione głównie poprzez odniesienie do perspektywy antropologicznej. Imaginarium zła zestawiono z bazującymi na pojęciach antropologicznych (a zatem kulturowymi, ludzkimi, refleksyjnymi) praktykami upokarzania, przekraczania tabu, lokowania ofiar w przestrzeni nieczystości i wykluczenia. W analizie autorka przyjmuje zaproponowaną przez Martina Pollacka perspektywę skażonego krajobrazu, przytacza jako egzemplifikację praktyki łamania tabu związane z uniemożliwianiem pochówku oraz gwałtami genocydalnymi.