Recenzowana monografia Ilony Matejko-Peterki stanowi przełomowe opracowanie ikonografii pieczęci książąt legnicko-brzeskich z lat 1242–1675, będące wynikiem gruntownych badań sfragistycznych. Autorka, odchodząc od tradycyjnego podejścia do pieczęci jako jedynie narzędzi kancelaryjnych, traktuje je jako nośniki ideowych komunikatów i narzędzia budowania wizerunku władzy. Praca koncentruje się na analizie treści symbolicznej pieczęci, ich funkcji reprezentacyjnej oraz ewolucji ikonografii na tle zmian politycznych, kulturowych i społecznych. Choć recenzja wskazuje na drobne nieścisłości terminologiczne i edytorskie, takie jak błędne nazwy heraldyczne czy niejasności w zapisie sygnatur archiwalnych, nie podważa to wartości merytorycznej pracy. Wręcz przeciwnie — monografia uznana została za istotny wkład w rozwój polskiej sfragistyki, historii heraldyki oraz studiów nad komunikacją symboliczną władzy. Stanowi ona także ważne źródło dla badaczy dziejów Śląska i dynastii Piastów. Publikacja została wyróżniona Nagrodą im. Adama Heymowskiego, co potwierdza jej wysoki poziom naukowy i znaczenie w środowisku historycznym.