Recenzowana monografia Wieluń. Dzieje miasta do 1792 roku, pod redakcją Alicji Szymczak, jest pierwszym tak obszernym i kompleksowym opracowaniem historii Wielunia od pradziejów po koniec I Rzeczypospolitej. Praca stanowi efekt współpracy zespołu łódzkich historyków, którzy w oparciu o zachowane akta miejskie – jedne z największych w Polsce – oraz szeroką kwerendę archiwalną odtworzyli rozwój przestrzenny, społeczny, gospodarczy i ustrojowy miasta. Monografia została podzielona na dwie zasadnicze części, oddzielone cezurą z 1580/1581 roku, z uwagi na przywilej Stefana Batorego, który zreformował ustrój miejski. Autorzy przedstawili nie tylko przemiany topograficzne Wielunia, lecz także szczegółowo omówili władze miejskie, finanse, ludność, rzemiosła i cechy, a także życie religijne. Szczególnym atutem pracy jest wykorzystanie bogatego zasobu ksiąg miejskich, co pozwoliło na rekonstrukcję socjotopografii miasta i życia codziennego mieszczan. Mimo drobnych uwag redakcyjnych, rozbieżności strukturalnych między częściami i braku spójności niektórych rozdziałów, monografia wyróżnia się wysokim poziomem merytorycznym i stanowi wzór dla opracowań historii innych ośrodków miejskich w Polsce. Opracowanie to wypełnia lukę w badaniach nad urbanizacją regionu i dostarcza solidnych podstaw do dalszych studiów nad dziejami miast w epoce staropolskiej. Szczegółowe analizy i nowe źródła czynią z dzieła cenne narzędzie dla badaczy historii lokalnej, regionalnej i miejskiej w Polsce.