Artykuł stanowi omówienie roli itinerarium Kazimierza Jagiellończyka w badaniach nad jego panowaniem oraz funkcjonowaniem Wielkiego Księstwa Litewskiego i Królestwa Polskiego w drugiej połowie XV wieku. Długie rządy Kazimierza były okresem przełomowym, zwłaszcza ze względu na personalną unię dwóch państw, która doprowadziła do pogłębienia różnic między nimi. W Wielkim Księstwie Litewskim coraz silniejsze stawały się dążenia separatystyczne bojarstwa litewskiego i ruskiego, co sprzyjało powstawaniu klasy ziemiańskiej oraz zwiększało poczucie odrębności od Korony. W polityce zagranicznej Kazimierz starał się kontynuować ekspansję wschodnią, jednak sukcesy Iwana III, w tym opanowanie Nowogrodu w 1478 roku, zachwiały pozycją Litwy. Odtworzenie szlaków podróży Kazimierza (itinerarium) pozwala zrozumieć, jak potrzeby polityczne wpływały na praktykę przebywania władcy w różnych częściach państwa. Dokumenty kancelaryjne, źródła narracyjne oraz wcześniejsze badania umożliwiają rekonstrukcję tras podróży i analizę ich znaczenia. Omawiana publikacja, której recenzję zawiera tekst, stanowi nowy wkład w badania nad itinerarium Kazimierza Jagiellończyka, przewyższając wcześniejsze opracowania dokładnością, krytycznym podejściem do źródeł i szerokością ujęcia.
English
Język Polski