Artykuł traktuje o wpływie wątpliwości co do charakteru prawnego art. 15 k.s.h. na wynik kwalifikacji kolizyjnoprawnej wynikającego z tego przepisu wymogu uzyskania zgody organu właścicielskiego na zawarcie umów o finansowanie z funkcjonariuszem spółki kapitałowej. Wymóg ten może być postrzegany jako dotyczący płaszczyzn korporacyjnej, umocowania lub kontraktowej. W zależności od przyjęcia charakteru prawnego tego wymogu, możliwe jest zaliczenie go do różnych statutów – korporacyjnego, reprezentacji lub kontraktowego. W praktyce może to powodować istotne wątpliwości co do skutku braku uzyskania zgody organu właścicielskiego. Bez jednoznacznego określenia charakteru prawnego nie jest możliwe rozstrzygnięcie, do którego statutu należy zaliczyć wymóg, o którym mowa w art. 15 k.s.h. Na podstawie dotychczasowych wypowiedzi doktryny wątpliwe jest uznanie art. 15 k.s.h. za wymuszający swoje zastosowanie. Zasada ochrony kontrahentów pozwala w szczególnych sytuacjach utrzymać w mocy umowę mimo braku spełnienia wymogu z art. 15 k.s.h.