Zvi Kasdoi (1862–1937) był rosyjsko-żydowskim podróżnikiem i syjonistą, który w trakcie swoich podróży napotkał nieznane mu społeczności żydowskie, takie jak Żydzi gruzińscy. Jego książka z 1912 roku, Mamlekhot Ararat [Królestwa Araratu], to sprawozdanie z podróży autora po regionie Zakaukazia, będącym częścią Imperium Rosyjskiego, podczas której spotkał i obserwował gruzińskich Żydów. Jako zwolennik żydowskiej tożsamości narodowej, Kasdoi starał się wyjaśnić, w jaki sposób Żydzi, których spotkał mogli być tak bardzo różni kulturowo, językowo, a nawet historycznie od znanych mu rosyjskich Żydów, a mimo to nadal stanowić część tego samego narodu. Obok etnograficznych obserwacji, które zwykle charakteryzują dzienniki podróży, Kasdoi czerpie z bogatej żydowskiej tradycji i klasycznej literatury grecko-rzymskiej. Wykorzystuje również metodologie egzegetyczne, aby argumentować, że Żydzi gruzińscy są potomkami dziesięciu zaginionych plemion Izraela. Legenda o dziesięciu plemionach pozwala Kasdoiemu wytłumaczyć różnice między Żydami rosyjskimi a gruzińskimi, jednocześnie umacniając ich wspólną przynależność do narodu żydowskiego. Ponadto, przywołując legendę o dziesięciu plemionach, Kasdoi łączy projekt narodowego odrodzenia żydowskiego z oczekiwaniami mesjanistycznymi. Sugeruje, że w kontekście narodowego odrodzenia i ruchu syjonistycznego zbawienie jest nie tylko możliwe, ale także nieuchronne. Badanie Mamlekhot Ararat Kasdoiego rzuca światło na wykorzystanie legendy o dziesięciu plemionach do łączenia międzywspólnotowych żydowskich granic oraz zwraca uwagę na rolę nadziei eschatologicznych w dyskursie narodowego odrodzenia żydowskiego w późnym okresie Imperium Rosyjskiego.
English
Język Polski