Czyny nieuczciwej konkurencji, takie jak szpiegostwo przemysłowe, na skutek globalizacji coraz częściej mają charakter transgraniczny. Z tego też względu sądy muszą się mierzyć z kwestią ustalenia prawa właściwego dla roszczeń wynikających ze wskazanych czynów. Problem ten jednakże mógłby nierzadko zostać rozwiązany poprzez dopuszczenie wyboru prawa właściwego przez strony. Na gruncie obowiązującego w Unii Europejskiej Rozporządzenia Rzym II możliwość dokonania przez strony wyboru prawa właściwego dla czynów nieuczciwej konkurencji budzi liczne kontrowersje. Część przedstawicieli doktryny wyklucza taką możliwość uzasadniając to wykładnią literalną art. 6 ust. 4 Rozporządzenia Rzym II. Pozostali zaś wskazują, że celowościowa interpretacja Rozporządzenia powinna umożliwiać stronom dokonanie wyboru prawa, w wypadku, gdy dany czyn naruszałby wyłącznie interesy oznaczonego konkurenta. W szwajcarskim prawie kolizyjnym wybór prawa właściwego dla czynów nieuczciwej konkurencji również jest źródłem licznych wątpliwości. Celem niniejszego opracowania jest udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy wybór prawa właściwego dla roszczeń wynikających z czynów nieuczciwej konkurencji na gruncie szwajcarskiego i unijnego systemu prawa kolizyjnego jest dopuszczalny, a jeśli tak, to w jakim zakresie. Z tego względu autor zamierza dokonać analizy i konfrontacji argumentów wysuwanych w nauce prawa obu porządków prawnych.