Znaczny postęp w zakresie dostępności, a co za tym idzie – w skali polskiego szkolnictwa wyższego, nie znalazł proporcjonalnego odzwierciedlenia w tak niszowych obszarach, jak nauczanie osób z autyzmem. W związku z tym można poddać w wątpliwość rzeczywiste egzekwowanie nominalnie powszechnego prawa do nauki. To, czy wspomniane kwestionowanie jest uzasadnione, czy też nie, oraz czy faktycznie istnieją pozytywne perspektywy rozwiązania powstałych problemów – to główne wyzwania stojące przed organizatorami projektu NOAUTism – wraz z próbą ich naukowego wyjaśnienia. Sam projekt został zaplanowany i już wstępnie wdrożony (z Katedrą Prawa Międzynarodowego Publicznego Wydziału Prawa Uniwersytetu w Białymstoku jako liderem projektu oraz z udziałem podmiotów zarówno uniwersyteckich, jak i zewnętrznych, planowany na lata 2015–2019, finansowany ze środków programu Santander Universidades). Bezpośrednią inspiracją dla projektu były działania związane z edukacją, socjalizacją i zapewnieniem odpowiedniego wsparcia w wymienionych obszarach doktorantowi z dysfunkcjami i jego rodzinie. Badania prowadzone w ramach projektu mają na celu analizę systemu kształcenia osób z autyzmem na poziomie szkolnictwa wyższego, a także przegląd odpowiednich regulacji prawnych oraz uwarunkowań kulturowych związanych z możliwościami edukacyjnymi osób
ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w Polsce i za granicą.