Biorąc pod uwagę znaczenie przedstawionego problemu, autorzy zwracają uwagę, że współczesny rozwój etyki zawodowej i podwyższone standardy ekonomiczne powodują wzrost zapotrzebowania na osoby punktualne w różnych aspektach życia społecznego. Autorzy wskazują również na niewystarczającą ilość materiałów badawczych w tej dziedzinie. Hermeneutyczne spojrzenie na naturę i znaczenie punktualności pozwoliło autorom zaproponować między innymi, że punktualność stanowi dyspozycję psychiczną ułatwiającą komunikację międzyludzką; punktualność można uznać za osobisty czynnik determinujący jakość współpracy w środowiskach zawodowych. Autorzy proponują, aby termin „punktualność” rozpatrywać przede wszystkim jako cechę charakteru lub osobowości, jako element kontroli wolicjonalnej, jako element osobistej zasady wychowania oraz jako element ideału wychowania. Autorzy dowodzą, że punktualność, bardzo ważna cecha ludzkiej natury, ma również swoje wyraźne podstawy kulturowe. Przedstawiają własny punkt widzenia dotyczący kształtowania sfery wolicjonalnej u dzieci i młodzieży, zwłaszcza w odniesieniu do punktualności.