W przeciwieństwie do ogólnych badań edukacyjnych, w których opór analizowany jest głównie w kontekście środowiska szkolnego, kategoria oporu praktycznie nie występuje w dziedzinie resocjalizacji społecznej. W artykule postuluje się możliwość wykorzystania tej kategorii w badaniach nad gangami więziennymi. W kontekście oporu gang więzienny jest zjawiskiem, które (1) pozostaje w opozycji do formalnej struktury instytucjonalnej, (2) obejmuje zachowania o charakterze rytualnym oraz (3) zachowania te podważają funkcje resocjalizacyjne instytucji. Wgląd w drugie życie więzienia wykorzystuje pojęcia opracowane we współczesnych refleksjach na temat oporu, zwłaszcza takie idee, jak opór codzienny, infrapolityka, a także transkrypcje, zarówno ukryte, jak i publiczne.