Poniższy artykuł stanowi refleksję nad redefinicją aktywności teologa w Europie w czasach synodalności. Nowe procesy synodalne jasno pokazują, że teologia nie może być niczym innym jak „lokalną”; wyrasta ona z różnych miejsc, w których działają teologowie. W pluralizmie tych miejsc, w ciągłych procesach inkulturacji, teologia musi odzwierciedlać przesłanie wiary, a zatem jej zadaniem jest „sztuka tłumaczenia” w różnych przestrzeniach i pomiędzy nimi. Teologia stawia się
zatem w służbie Kościoła, który jest „sakramentem narodów”, symbolicznym obrazem z Soboru Watykańskiego II, wymagającym nowego wyrażenia
w erze synodalności.
W tym sensie artykuł porusza kwestię teologii w służbie kulturowo pluralistycznego Kościoła w Europie. Podejście filozoficzne Paula Ricoeura jest – na poziomie metodologicznym – punktem odniesienia dla podejścia do pluralizmu kulturowego
w Europie i poszukiwania jedności chrześcijańskiej. Teologia może zająć się kwestią tożsamości i prawdy wiary chrześcijańskiej jedynie poprzez tłumaczenie i rozpoznawanie oraz z „esprit de finesse”. Są to podstawy dla obecnych poszukiwań teologii, która wytycza ścieżki synodalne.
English
Język Polski