Od początku chrześcijaństwa przybliżanie wiary odbywało się w codzienności chrześcijan przy użyciu ówczesnych sposobów komunikowania się – języka, gestów i nadawania znaczenia symbolicznego znanym im przedmiotom. W ten sposób ludzie odkrywali, że są zaproszeni do przeżywania bliskości z Bogiem w każdej sytuacji życia, zarówno osobiście, jak i wspólnotowo w liturgii. Drzwi wejściowe kościołów zyskały chrześcijańskie znaczenie i funkcję liturgiczną w celebracji sakramentów.
Celem niniejszego artykułu jest ukazanie symbolicznej i liturgicznej funkcji drzwi wejściowych kościoła na przykładzie głównych drzwi Archikatedry Chrystusa Króla w Katowicach, poświęconych 22 listopada 1975 r. Zastosowano analizę rytualną, ikonograficzną oraz interpretację ikonologiczną rozszerzoną o perspektywę teologiczną i liturgiczną, poprzedzone zarysem kontekstu historycznego i teologicznego. Wykazano, że drzwi wejściowe katedry pełnią funkcję wizualnej katechezy, integrującej treści teologiczne z doświadczeniem liturgicznym wiernych, a ich symbolika pozwala nam odczytać wrażliwość religijną i tożsamość śląskich katolików z okresu ich powstawania oraz posiada potencjał mistagogiczny, aktualny również dla współczesnych odbiorców.