Brak jednorodności w grupie pacjentów ambulatoryjnych może wiązać się ze specyficznymi współzależnościami zmiennych psychospołecznych. Dlatego też podjęto badania mające na celu określenie poziomu nasilenia niektórych z nich oraz wykazanie istniejących między nimi korelacji. Badanie skupiło się na: akceptacji choroby, poziomie dystresu oraz na stanie fizycznym i emocjonalnym (zarówno pozytywnym, jak i negatywnym) związanym z chorobą. Metody: Skala Akceptacji Choroby autorstwa B.J. Feltona, T.A. Revensona i G.A. Hinrichsena (w polskiej wersji Z. Juczyńskiego), Termometr Dystresu opracowany przez Amerykańskie Towarzystwo Onkologiczne (w polskiej adaptacji J. Życińskiej, E. Wojtyny, A. Heydy i A. Syski-Bielak), Formularz Wyznaczników Stanu Pacjenta oraz kwestionariusz do zbierania danych socjodemograficznych (oba narzędzia opracowane na potrzeby prezentowanego badania). Grupę badawczą stanowiło 94 pacjentów. Ich średni wiek wynosił 50 lat, a średni czas trwania choroby – 10 lat. Wyniki: Poziom dystresu przekroczył punkt odcięcia (4) i jest skorelowany z emocjami negatywnymi. Akceptacja choroby koreluje ujemnie z emocjami negatywnymi oraz objawami fizycznymi związanymi z chorobą. Ponadto średni poziom dystresu różni się istotnie u pacjentów o niskim, średnim i wysokim poziomie negatywnych emocji, a także u pacjentów o średnim i wysokim poziomie akceptacji choroby.
English
Język Polski