O czasopiśmie

Głównym celem czasopisma jest prowadzenie badań nad literaturą, które w ramach refleksji humanistycznej uwzględniałyby przede wszystkim tożsamościowe znaczenie ran, skaz i blizn, rozumianych tak dosłownie, jak i symbolicznie. Zależy nam na stworzeniu naukowej przestrzeni dla publikacji o profilu, który dowartościowałby rozważania o egzystencjalnym wymiarze literatury. Widzimy ranę jako efekt konkretnej sytuacji życiowej i jednostkowej traumy, ale co ważniejsze zauważamy, że doświadczone cierpienie utrwalają i blizna, i pismo. Teksty, które piszemy i do których pisania zachęcamy, działają podwójnie: próbują odszyfrować sens rany, ale i zaszyfrować ją we własnych słowach. Czytanie i pisanie/nadpisywanie na bliznach wydaje nam się praktyką ważną dla wszystkich uczestników literackiej wymiany. Pytamy zatem, po pierwsze, o znaczenie sytuacji granicznej podmiotu piszącego i ujawniamy jego „czułe punkty”; po drugie jednak, docieramy do możliwości czytania cudzej rany jak własnej, z „widoku cudzego cierpienia” czerpiąc zysk tożsamościowy i wspólnotowy, dostrzegając wartość przeżycia i możliwość zmiany, metamorfozy siebie. Teksty literatury i kultury umożliwiają nam zobaczenie rany w piśmie, obcowanie z jej reprezentacją właściwie dzięki pismu, nasze praktyki badawcze z kolei pozwalają uchwycić akt pisania budowany na ranie – i ten podwójny, pozytywny sens ran chcemy uczynić sednem proponowanej refleksji.

Wydawcą czasopisma jest Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.